II Ca 762/19

Dnia 24 lutego 2020 r.

Pozwany jest zatrudniony w spółce (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. od dnia 1 marca 2012 roku, na stanowisku specjalisty ds. technicznych, na czas nieokreślony, w wymiarze pełnego etatu,. Średnie wynagrodzenie za okres od 1 listopada 2018 roku do dnia 30 kwietnia 2019 roku wyniosło 2 366,67 zł brutto, zaś netto 1 720,40 zł. Za okres od dnia 1 stycznia 2019 roku do dnia 31 sierpnia 2019 roku średnie wynagrodzenie wynosiło 2 500 zł brutto, tj. 1 813,10 zł netto. W 2018 roku osiągnął dochód w kwocie 25 100 zł, natomiast dochód w kwocie 23 431,28 zł. W 2017 roku osiągnął przychód w kwocie 23 850 zł, natomiast dochód w kwocie 22 181,28 zł.

Orzekając w niniejszej sprawie, Sąd uwzględnił również okoliczność przewidzianą w art 135 § 2 k.r.o., a mianowicie, że wykonywanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać także w całości lub w części na osobistych staraniach o jego utrzymanie lub wychowanie. Z akt sprawy wynika, iż pozwany nie utrzymuje praktycznie kontaktów osobistych z małoletnią, nie partycypuje w inny sposób w zaspokajaniu jej potrzeb, w zasadzie sprowadza swój obowiązek rodzicielski jedynie do obowiązku alimentacyjnego, nie angażując się i nie uczestnicząc w innych aspektach jej życia.

1. zmienia zaskarżony wyrok: w punkcie pierwszym sentencji w ten sposób, że zasądzone od pozwanego na rzecz małoletniej powódki alimenty w kwocie po 700 złotych miesięcznie obniża do kwoty po 600 (sześćset) złotych miesięcznie oraz w punkcie trzecim sentencji w ten sposób, że znosi wzajemnie koszty procesu między stronami;

Pozwany mieszka z żoną i dwójką małoletnich dzieci ze związku małżeńskiego w domu jednorodzinnym należącym do swojego teścia. Ponosi koszty utrzymania domu w wysokości 700 zł miesięcznie. Pozostałą kwotę opłaca teść. Opłata za wodę wynosi około 150 zł - 180 zł miesięcznie, natomiast energia elektryczna to wydatek rzędu 200 zł co 2 miesiące.

Małoletnia W. K. miała wówczas 10 lat. Obecnie ma 14 lat i uczęszcza do VIII klasy szkoły podstawowej. Biorąc pod uwagę ten stosunkowo długi okres, bo wynoszący około 1/3 życia małoletniej powódki, kiedy nie były podwyższane alimenty, powództwo co do zasady jest słuszne, zważywszy na zmienioną sytuację po stronie powodowej.

Wbrew stanowisku apelującego, Sąd Rejonowy dokonał w zasadzie prawidłowych ustaleń faktycznych, będących wynikiem właściwej oceny dowodów, jednakże zgodzić należy się z apelacją, że z ustaleń tych wyprowadził nie do końca prawidłowe wnioski w zakresie oceny prawnej żądania pozwu pod kątem przepisów art. 138 w zw. z art. 135 krio odnoszących się do oceny zmian jakie nastąpiły w zakresie zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego oraz usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego.